شهرضا؛ نگین تاریخ، حلقه پیوند شکوه کویر و سردی کوهساران است که در گذرگاه هزارهها، از قمشهٔ اساطیری تا امروز، روایتگر تمدنی زنده و پویا بوده است. این دیار کهنسال، با گنجینهای از میراث سلجوقی و صفوی در مسجد جامع و کاروانسراهای خویش، همچون پلی میان تمدن فارس و اصفهان، یادآور کاروانهایی است که از دل تاریخ عبور کردهاند. شهرضا نه فقط یک نقطه بر روی نقشه جغرافیا، که حماسهای از فرهنگ، هنر سفالگری و سرخی انارهایش در دل کویر است؛ جایی که اصالت ایرانی در معماری کبوترخانهها، زمزمهٔ اذان در بقاع متبرکه و نفسهای کوههای زاگرس، حیاتی جاویدان یافته است. این دیار پرافتخار، زادگاه و پرورشگاه مشاهیر بزرگی چون حکیم قمشهای، فیلسوف و عارف نامدار قرن سیزدهم هجری، و استاد فرشچیان، نقاش برجسته و خالق مینیاتورهای بدیع معاصر است که نام شهرضا را در عرصه فرهنگ و هنر جهانی جاودانه ساختهاند. همچنین بزرگانی چون آیتالله شهید مدرس که سالیانی از عمر پربرکت خویش را در این شهر سپری نمود و دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، ادیب و نویسنده برجسته، از دیگر چهرههای درخشان منتسب به این کهنشهر هستند که میراث علمی و فرهنگی آنان همچنان الهامبخش نسلهای امروز است. شهرضا، مهد رشادتهای دیروز و امروز، آغوشی باز برای فردایی روشنتر دارد؛ جایی که انارهای سرخفامش، رمز عشق و ایستادگیاند و بادهای کویری، نوای پایمردی مردمانش را از نیزارهای زایندهرود تا قلههای الوند زمزمه میکنند. این خطهٔ زرخیز، با تکیه بر غیرت دینی و همت والای جوانانش، همچون چراغی فروزان در دل کویر ایران میدرخشد و هر بینندهای را به تماشای تابلویی از ایمان، هنر و پایداری فرا میخواند.
